Πέμπτη, 16 Οκτωβρίου 2014

στ: Φώντας & Δερβίσης - Κάτι Οστά (δελτίο τύπου και promo βίντεο)




Βαδίζοντας χωρίς αμφιβολία πλέον σε μια μικρή γωνιά μιας παραμορφωμένης μπάλας ή κουκίδας δυσδιάκριτης κάνουμε έρωτα με τις συνθήκες και τις καταστάσεις. Ένα καυλωτικό ομαδικό όργιο που χύνει εγωισμό και γεννάει τσιτάτα παραφουσκωμένα, σαν καρκινώματα. Το κακό σεξ όμως είναι χειρότερο από την μιζέρια του αυνανισμού. Και αφού μόνο αυτήν έχουμε χανόμαστε σε διαστροφικές φαντασιώσεις άφραγκοι μα όχι ταπεινοί ή κανίβαλοι, νηφάλιοι μα όχι ξενέρωτοι. Η πανταχού παρούσα αιώνια ταχύτητα είναι ήδη πίσω μας, στο Ιντερνετ, και γι' αυτό μπορούμε τώρα να την ξεχάσουμε ή να βρούμε τον δικό μας ξεχωριστό ρυθμό.

Οι φτωχοί πλην τίμιοι είναι μαλάκες!
Και εμείς κάθε χρόνο όλο και πιο όμορφοι. 

Η συλλογή περιλαμβάνει μια σειρά ποιημάτων και διηγημάτων δημοσιευμένων στο blog επιτυχημένες απόπειρες (http://successfulattempt.blogspot.gr/) από τον Οκτώβρη του 2013 μέχρι και σήμερα καθώς και αδημοσίευτων. Πρόκειται για την έκτη έντυπη κυκλοφορία της κολλεκτίβας «Θέατρο Δρόμου» η οποία έχει τον τίτλο "Κάτι οστά."

Πέρα από τα 13 ποιήματα του Δερβίση και τα 13 διηγήματα και ποιήματα του Φώντα στο "Κάτι Οστά." υπάρχουν ακόμα τρία ποιήματα του Βδελύγματος και δύο σκίτσα του Χωρις Κανόνα από Λάθος Εποχή. Τα εξώφυλλα και το στήσιμο του βιβλίου του επιμελήθηκε ο Θοδωρής Φράγκος. Edit και μουσική στο promo βίντεο έγιναν από το Βδέλυγμα. Στο τέλος του βιβλίου αντί ευχαριστιών παρατίθεται ένα κείμενο στο οποίο υπάρχουν καταγεγραμμένες μερικές σκέψεις μας για την ριζοσπαστική λογοτεχνία στο σήμερα, αποτέλεσμα όχι μιας μουχλιασμένης θεωρητικολογίας αλλά της ίδιας της δημιουργικής διαδικασίας. Το αφήνουμε ανοιχτό για συζήτηση με όποιον μετά το πέρας της ανάγνωσης του βιβλίου, νιώθει ότι μοιραζόμαστε τις ίδιες ιδέες και σκοπούς και θελήσει να επικοινωνήσει μαζί μας ή να δημιουργήσει κάτι αντίστοιχο.

Δεν είμαστε ρεύμα, δεν είμαστε πρωτοπορία, είμαστε το τρύπημα του μπαλονιού της ζωής με σκοπό όχι την καταστροφή του μα τη μετάδοση αίματος στις φλέβες του.

Το σύμπαν που αυτοκτονεί

Φοβάμαι τη μοναξιά,
λέω πως θα με καταστρέψει,
ίσως με σκοτώσει,
βέβαια θα την πάρω μαζί μου,
Ποιον να κατηγορήσω,
μ’ αυτά τα ατελείωτα ζουμ άουτ μοναξιάς.
Ζηλεύω το σύμπαν,
τουλάχιστον τα καταφέρνει
αν και -μεταξύ μας-
είναι κάπως αυτοκαταστροφικό τελευταία.


Εξακολουθώ να μην πολυπίνω

Οι ηθικές σας αξίες
είναι όλες τραπεζικοί λογαριασμοί,
καναπέδες χωρίς σπασμένα ελατήρια
και σεντόνια που μυρίζουνε πάνω
από δύο αρώματα. 

Κι όλα αυτά δεν έχω ανάγκη να πιώ για να τα γράψω γαμημένοι.

Κυκλοφορεί το Νοέμβρη του 2014
Φώντας-Δερβίσης
Επιτυχημένες Απόπειρες
Θέατρο Δρόμου

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου